Акнун ман фаҳмидам, ки калимаи ДИК чӣ маъно дорад! Духтар сурохиро дар дасташ санчид ва сурохи аз оринч то даст буд. Аҷибтарин чиз ин буд, ки негр тавонист дики худро тақрибан ба тамоми роҳ ба кисаи вай тела диҳад. Духтар ба таври ҳайратангез чандир баромад ва бо негр дар мавқеъҳои гуногуни экзотикӣ алоқаи ҷинсӣ мекард. Умуман бачаи сиёҳпӯст малламуйро ба пуррагӣ шикофт, аммо онҳо ба ӯ нишон надоданд, ки чӣ тавр омаданаш.
Ман борҳо тарафдори ин гуна робитаҳои наздики оилавӣ будам. Беҳтар аст, ки дар хона набера дошта бошаму бобоям каме вақтхушӣ карда, аз таҷрибаи худ нақл кунем, аз он ки бо нафари ношиносам гаштаву баргашта равам.